Πρόληψη παρασιτικών προσβολών

Κοιτάζοντας δυσάρεστες εικόνες παρασίτων στο Διαδίκτυο και τα περιοδικά, πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι αυτό το πρόβλημα σίγουρα δεν θα τους επηρεάσει. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει, ο καθένας μπορεί να μολυνθεί από παράσιτα! Έχει αποδειχθεί ότι κατά τη διάρκεια της ζωής, σχεδόν κάθε άτομο τουλάχιστον μία φορά γίνεται «σπίτι» για έλμινθους και πρωτόζωα.

Πώς τότε; Η λύση στο πρόβλημα είναι η αρμόδια πρόληψη, την οποία θα συζητήσουμε σε αυτό το άρθρο.

Σχετικά με τα παράσιτα σε γεγονότα και αριθμούς

Παρά την ανάπτυξη της σύγχρονης ιατρικής, η πρόληψη της παρασίτωσης παραμένει επίκαιρη σήμερα. Η ανάγκη για προληπτικά μέτρα αποδεικνύεται από τα ακόλουθα στοιχεία και γεγονότα:

1. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, υπάρχουν περισσότεροι από 4,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο που πάσχουν από παρασίτωση. Τα παράσιτα προκαλούν 16 εκατομμύρια θανάτους κάθε χρόνο.
2. Στην Ευρώπη, κάθε τρίτος κάτοικος πλήττεται από παρασιτικές προσβολές.
3. Πάνω από το 70% των ανθρώπων στη χώρα μας έχουν μολυνθεί από τοξόπλασμα - παράσιτα που μπορεί να προκαλέσουν απώλεια όρασης και νευρολογικές διαταραχές.
4. Κάθε χρόνο, τουλάχιστον το 20% των παιδιών που φοιτούν σε εκπαιδευτικά ιδρύματα νοσούν από ελμινθίαση.
5. Ένα άτομο μπορεί να προσβληθεί ταυτόχρονα από έως και 15 είδη πρωτοζώων και πάνω από 250 είδη διαφορετικών σκουληκιών. Η ελμινθίαση ευθύνεται για το 89% περίπου όλων των παρασιτικών προσβολών.

Τα παράσιτα μπορούν να επηρεάσουν όχι μόνο την πεπτική οδό, αλλά και άλλα ζωτικά όργανα - την καρδιά, το συκώτι, τα νεφρά και τον εγκέφαλο. Ταξιδεύοντας σε όλο το σώμα, προκαλούν μηχανική βλάβη σε όργανα και ιστούς, απόφραξη των χοληφόρων οδών και φλεγμονώδεις διεργασίες. Επιπλέον, μπορούν να προκαλέσουν μειωμένη ανοσία, αλλεργικές αντιδράσεις και ογκολογία.

Ποιοι είναι οι τύποι παρασίτωσης;

Υπάρχουν πολλές παρασιτικές ασθένειες. Τα πιο κοινά από αυτά περιλαμβάνουν:

• γεωελμινθίαση - ασθένειες που προκαλούνται από παράσιτα που περνούν έναν από τους κύκλους ζωής τους στο έδαφος. Τα αυγά αυτών των παρασίτων μπορούν να επιβιώσουν στο έδαφος για έως και 7 χρόνια, επιζώντας από σοβαρούς παγετούς και παραμένοντας επεμβατικά.
• zooanthroponoses — παρασιτικές προσβολές που επηρεάζουν τόσο τους ανθρώπους όσο και τα ζώα·
• καθαρές ανθρωπόπονες - ασθένειες χαρακτηριστικές μόνο για τον άνθρωπο.

Ξεχωριστά μεταξύ των παρασιτικών προσβολών, διακρίνονται οι μεταδοτικές ασθένειες, στις οποίες τα παράσιτα μπορούν να μεταδοθούν από άτομο σε άτομο.

Πώς μπορεί ένα άτομο να μολυνθεί από παράσιτα;

Πηγές παρασιτικών ασθενειών μπορεί να είναι:

• οικιακά είδη στο διαμέρισμα, δημόσιους χώρους, μεταφορές.
• τρόφιμα - κακώς πλυμένα λαχανικά, φρούτα, ωμό ή ανεπαρκώς επεξεργασμένο κρέας, ψάρια. Η μόλυνση από παράσιτα είναι ιδιαίτερα συχνή το καλοκαίρι, όταν εμπλουτίζουμε τη διατροφή με βιταμίνες: φρέσκα μούρα, λαχανικά, βότανα. Αυτά τα προϊόντα μπορεί να περιέχουν κόκκους εδάφους και επομένως αυγά παρασίτων.
• νερό βρύσης, νερό σε ποτάμια, λίμνες. Ενώ κολυμπάτε σε μια λίμνη, τα παράσιτα μπορούν να εισέλθουν στο ανθρώπινο σώμα μέσω του δέρματος, των βλεννογόνων, ως αποτέλεσμα της κατάποσης νερού.
• κατοικίδια. Όλοι οι ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων έχουν μεγάλη πιθανότητα να μολυνθούν από ζωοανθρωπονόσους.
• παιδικά κουτιά άμμου. Για παράδειγμα, τα κουτιά άμμου των παιδιών μπορεί να περιέχουν περιττώματα ζώων, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει πιθανότητα μόλυνσης από έλμινθους.

Μια κοινή αιτία μόλυνσης από παράσιτα είναι η κακή προσωπική υγιεινή. Η μόλυνση μπορεί να συμβεί εάν δεν πλένετε τα χέρια σας μετά από επίσκεψη σε δημόσιους χώρους, χρήση της τουαλέτας, χειρισμό χρημάτων, εργασία στον κήπο σας, προετοιμασία ψαριών, κρέατος ή σαλατών.

Υπάρχει μια σειρά από επαγγέλματα όπου οι άνθρωποι, λόγω της φύσης των δραστηριοτήτων τους, έχουν μεγάλη πιθανότητα να μολυνθούν από παράσιτα. Αυτοί οι ειδικοί περιλαμβάνουν υδραυλικούς, εργαζόμενους σε κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις, γεωργικές επιχειρήσεις, τη βιομηχανία τροφίμων και καθαριστές χώρων.

Υπάρχουν επίσης παράσιτα που μεταφέρονται από έντομα. Για παράδειγμα, μύγες, κουνούπια.

Αρχές πρόληψης παρασίτων σε κοινωνικό επίπεδο

Στη χώρα μας καταγράφονται ετησίως περίπου 1 εκατομμύριο ασθενείς με παρασιτικά νοσήματα. Από αυτή την άποψη, έχουν αναπτυχθεί προληπτικά μέτρα για την πρόληψη της εξάπλωσης της παρασίτωσης. Οι βασικές αρχές πρόληψης περιλαμβάνουν:

1. Έγκαιρη αναγνώριση και θεραπεία ασθενών με παράσιτο. Ένα άτομο που θεραπεύεται εγκαίρως δεν αποτελεί απειλή για τους άλλους.
2. Έγκαιρη καταστροφή παθογόνων παρασιτικών προσβολών με μεθόδους απολύμανσης και απολύμανσης. Αυτό περιλαμβάνει την απολύμανση των λυμάτων, των τροφίμων και την επεξεργασία των δημόσιων χώρων από έντομα. Για παράδειγμα, η θεραπεία χώρων ανάπαυσης για τα κουνούπια μπορεί να αποτρέψει ασθένειες όπως η διροφιλαρίαση.
3. Προστασία του περιβάλλοντος από μόλυνση από υποστρώματα που περιέχουν παράσιτα. Πρώτα απ 'όλα, πρόκειται για την έγκαιρη απολύμανση των βόθρων και την πρόληψη της χρήσης φρέσκων ζωικών περιττωμάτων ως λιπάσματος στη γεωργία. Αυτές οι απαιτήσεις κατοχυρώνονται στο νόμο και απαιτούν αυστηρή εφαρμογή.
4. Πρόληψη παρασιτικών προσβολών με χρήση χημειοθεραπευτικών παραγόντων. Για παράδειγμα, όταν ταξιδεύετε στις τροπικές περιοχές ή σε μέρη όπου η ελονοσία είναι ενδημική, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιείτε ανθελονοσιακά φάρμακα. Τέτοιες θεραπείες εμποδίζουν την ανάπτυξη ελονοσίας ακόμη και με πιθανή μόλυνση. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για τις επαγγελματικές ομάδες του πληθυσμού. Κατά τη διάρκεια ορισμένων περιόδων, συνιστάται η χημειοπροφύλαξη από παρασιτικές προσβολές σε εργαζόμενους σε κτηνοτροφικές και γεωργικές εκμεταλλεύσεις.
5. Ανοσοπροφύλαξη ή ανοσοποίηση του πληθυσμού σε περιοχές ανάπτυξης παρασιτικών προσβολών. Αυτό το μέτρο αφορά περισσότερο την πρόληψη της μόλυνσης από πρωτόζωα παρά με τις ελμινθιάσες.
6. Βελτίωση της γενικής υγειονομικής κουλτούρας του πληθυσμού.

Προσωπικά μέτρα πρόληψης παρασίτων

Δεν υπάρχει μαγικό φάρμακο που μπορεί να προστατεύσει έναν άνθρωπο από όλες τις παρασιτικές προσβολές. Η πρόληψη της μόλυνσης από παράσιτα είναι πολύπλευρη και περιλαμβάνει πολλές πτυχές. Τα μέτρα πρόληψης εξαρτώνται από τον τύπο του παρασίτου, τον κύκλο ανάπτυξής του και τον τρόπο με τον οποίο εισέρχεται στον ανθρώπινο οργανισμό.

Ωστόσο, μπορούμε να επισημάνουμε βασικούς κανόνες που μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης παρασίτωσης:

• προσωπική υγιεινή: σχολαστικό πλύσιμο των χεριών μετά από επίσκεψη σε δημόσιους χώρους, επαφή με κατοικίδια ζώα, πριν από το φαγητό.
• τακτικός υγρός καθαρισμός του διαμερίσματος με απολυμαντικά.
• τακτικό βράσιμο κλινοσκεπασμάτων και εσωρούχων.
• αγορά προϊόντων κρέατος σε τόπους επιτρεπόμενου εμπορίου·
• επαρκής θερμική επεξεργασία του κρέατος και των ψαριών, η οποία πρέπει να είναι τουλάχιστον 30 λεπτά. Ένας άλλος αποτελεσματικός τρόπος για την καταπολέμηση των παρασίτων είναι η προκαταψύξη ψαριών και κρέατος.
• σχολαστικά πλύσιμο και επεξεργασία λαχανικών, φρούτων και βοτάνων με βραστό νερό.
• πόσιμο εμφιαλωμένο και βρασμένο νερό?
• προστασία των τροφίμων από έντομα.
• τακτικός έλεγχος για παράσιτα.

Φυτά που προστατεύουν από την παρασίτωση

Ένα αποτελεσματικό μέτρο για την πρόληψη της μόλυνσης από έλμινθους και πρωτόζωα είναι ο εμπλουτισμός της διατροφής με φυτά και καρυκεύματα με αντιπαρασιτική δράση. Σήμερα, περισσότερα από 50 είδη φυτών είναι γνωστά που έχουν επιζήμια επίδραση στα παράσιτα:

• ρίζες καλαμιού. Το φυτό είναι ικανό να μολύνει το νευρικό σύστημα των παρασίτων και να τα αποβάλλει από ιστούς και όργανα.
• ρίζες marshmallow. Δρα σε παράσιτα που ζουν στο αίμα και στους μυϊκούς ιστούς.
• φύλλα και μίσχοι βασιλικού. Η αντιπαρασιτική δράση του βασιλικού είναι παρόμοια με αυτή του marshmallow.
• μούρα, μίσχοι, φύλλα, ρίζες βατόμουρου. Το φυτό είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό κατά των παρασίτων που επιτίθενται στο συκώτι.
• γαρύφαλλο. Η αποτελεσματικότητα του γαρίφαλου κατά των παρασίτων είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Τα γαρίφαλα είναι καταστροφικά για τα επίπεδα σκουλήκια, τις ταινίες, τα στρογγυλά σκουλήκια και τα πρωτόζωα. Επιπλέον, είναι αποτελεσματικό κατά των βακτηρίων και των ιών.
• ρόδι. Όχι μόνο τα φρούτα του ροδιού, αλλά και η φλούδα έχουν αντιπαρασιτική δράση. Οι φλούδες ροδιού μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή τσαγιού.
• ρίζες, άνθη ελεκαμπάνης. Σκοτώνουν τα παράσιτα που μολύνουν το πεπτικό σύστημα και το νευρικό σύστημα. Επιπλέον, το φυτό αφαιρεί τις τοξίνες από το σώμα.
• το υπέργειο μέρος της ρίγανης, που χρησιμοποιείται για την παρασκευή τσαγιού. Το φυτό έχει επιζήμια επίδραση στα πρωτόζωα, τους μύκητες και τους ευκαιριακούς μικροοργανισμούς.
• Βαλσαμόχορτο. Καταπολεμά ενεργά τα παράσιτα του αυλού που ζουν στον διάμεσο χώρο του παχέος εντέρου.
• ρίζες τζίντζερ. Ικανό να διώχνει παράσιτα από το αναπνευστικό σύστημα και το γαστρεντερικό σύστημα. Το φυτό δεν έχει μόνο αντιπαρασιτικές, αλλά και αντιφλεγμονώδεις, ανοσοτροποποιητικές ιδιότητες.
• καρποί, σπόροι, άνθη βιβούρνου. Το φυτό διώχνει τα παράσιτα από το βρογχοπνευμονικό δέντρο, το ουρογεννητικό και το γαστρεντερικό σύστημα. Επιπλέον, έχει αντιφλεγμονώδη δράση.
• σπόρους κάρδαμου. Έχουν ισχυρή επίδραση στα προνυμφικά στάδια των παρασίτων και των πρωτόζωων και έχουν αντιμυκητιακή δράση.
• Οι σπόροι κόλιανδρου (κόλιανδρος) είναι ένα κοινό φυτό που χρησιμοποιείται συχνά σε σαλάτες. Καλό στην αποβολή των εντερικών παρασίτων.
• κανέλα. Δεν χάνει τις αντιπαρασιτικές ιδιότητες ακόμη και μετά από θερμική επεξεργασία.
• τσουκνίδα. Αποτελεσματικό κατά των παρασίτων που επηρεάζουν το δέρμα, τα έντερα και τα αναπνευστικά όργανα.
• θυμίαμα. Έχει ιδιαίτερα επιζήμια επίδραση στα παράσιτα του αναπνευστικού συστήματος και του νευρικού συστήματος.
• ρίζες, φύλλα, μίσχοι κοινής κολλιτσίδας. Βοηθά στην εξάλειψη των παρασίτων που βρίσκονται στο βρογχοπνευμονικό δέντρο και στο λεμφικό σύστημα.

Το κάρδαμο, το κόκκινο πιπέρι, το σουσάμι, η μηδική, τα σμέουρα, ο άρκευθος, η σημύδα, η μέντα, η αψιθιά, η πικραλίδα, ο μαϊντανός, το τάνσυ, το χαμομήλι, το ραβέντι, τα φύλλα καρυδιάς, ο μάραθος και το σκόρδο έχουν επίσης επιζήμια επίδραση στα παράσιτα.

Φυτά με αντιπαρασιτικές ιδιότητες πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε προφυλακτικές δόσεις. Για παράδειγμα, φυτά όπως το υπερικό, το ντάσι, το τανσί σε μεγάλες ποσότητες είναι δηλητηριώδη και η υπερβολική δόση τους είναι επικίνδυνη. Εάν δεν είστε σίγουροι για την ασφάλεια ενός συγκεκριμένου φυτού, φροντίστε να συμβουλευτείτε έναν ειδικό.

Ξεχωριστά, αξίζει να σταθούμε στην επίδραση του σκόρδου. Μεταξύ των λαϊκών θεραπειών για τα παράσιτα, οι κλύσματα σκόρδου καταλαμβάνουν μία από τις πρώτες θέσεις. Αλλά στην πραγματικότητα, αυτή η μέθοδος είναι αναποτελεσματική και πολύ επικίνδυνη. Τα περισσότερα παράσιτα ζουν στο λεπτό έντερο, το οποίο δεν επηρεάζεται από τον κλύσμα. Μια πιθανή επιπλοκή μετά από κλύσμα σκόρδου είναι ένα έγκαυμα στον εντερικό βλεννογόνο.